trincu

Substantivo1

  SingularPlural
Masculino trincu trincos
Feminino
Neutro
Comum aos dois
géneros/gêneros

trin.cu, masculino

  1. grande prego que na roda do carro das vacas segura as suas diferentes partes

Etimologia

Da mesma origem que trincar.

Substantivo2

  SingularPlural
Masculino trincu trincos
Feminino
Neutro
Comum aos dois
géneros/gêneros

trin.cu, masculino

  1. gole, sorvo

Etimologia

Do inglês drink (en). Confronte-se com o galego trinque e com drinque.