brossa
Forma verbal
- terceira pessoa do presente de indicativo do verbo brossar
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | brossa | brossas |
bros.sa, feminino
- escova para limpar as formas usadas na imprensa
- escova usada para asseio e limpeza dos cavalos e éguas
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
Ver também
No Wikcionário
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | brossa | brosses |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bros.sa, feminino
Etimologia
- Da mesma raiz que o francês brosse, (escova), do latim vulgar *bruscia, com o proto-germânico *bruskaz "matagal". Confronte-se com broça.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | brossa | brossas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bros.sa, feminino
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
- Cognata do asturiano bruesa.
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | brossa | brossas |
bros.sa, feminino
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | brossa | brossas |
bros.sa, feminino
Forma(s) alternativa(s)
- broce, brose, broussa