traste
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | traste | trastes |
tras.te, masculino
- objeto velho e sem valor
- indivíduo imprestável; tratante
- relevo quase sempre em linha reta e metálico, localizada atrás das cordas ou corda, no braço de cordofones, trasto
Etimologia
- Do latim transtru (banco de remador).
Pronúncia
Portugal
- AFI: /ˈtɾaʃ.tɨ/
Ver também
No Wikcionário
Anagramas
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
traste | trastes |
tras.te, comum aos dois géneros
- criança traquina; criança que faz travessuras
Sinónimo
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | traste | trastes |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
tras.te, masculino
- traste, objeto velho e sem valor
Sinónimo
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | traste | trastes |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
tras.te, masculino