skjöldur
Substantivo
skjöldur, masculino, forte, grupo 3 (ö/i/a)
Declinação
Substantivo masculino forte do 3º grupo (jö–ar/ja–ir) (mutação vocálica labial e quebra vocálica)
| |||||||||||||||||||||||||||||
Etimologia
- Do Nórdico Antigo, skjǫldr.
skjöldur, masculino, forte, grupo 3 (ö/i/a)
| |||||||||||||||||||||||||||||