secundo
Advérbio
se.cun.do
Verbo
se.cun.do -are
Conjugação
Conjugação
| Radical do presente secund- | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Presente do indicativo | ||||||
| voz ativa | sing. | plur. | voz pass. | sing. | plur. | |
| I. | secundō | secundāmus | I. | secundor | secundāmur | |
| II. | secundās | secundātis | II. | secundāris | secundāminī | |
| III. | secundat | secundant | III. | secundātur | secundāntur | |
| Imperativo | ||||||
| voz ativa | secundā | secundāte | voz pass. | secundāre | secundāminī | |
| Imperativus futurus | ||||||
| II. | secundātō | secundātōte | II. | secundātor | — | |
| III. | secundātō | secundantō | III. | secundātor | secundantor | |
| Presente do subjuntivo | ||||||
| voz ativa | sing. | plur. | voz pass. | sing. | plur. | |
| I. | secundem | secundēmus | I. | secunder | secundēmur | |
| II. | secundēs | secundētis | II. | secundēris | secundēminī | |
| III. | secundet | secundent | III. | secundētur | secundentur | |
| Imperfeito do indicativo | ||||||
| voz ativa | sing. | plur. | voz pass. | sing | plur. | |
| I. | secundābam | secundābāmus | I. | secundābar | secundābāmur | |
| II. | secundābās | secundābātis | II. | secundābāris | secundābāminī | |
| III. | secundābat | secundābant | III. | secundābātur | secundābantur | |
| Imperfeito do subjunctivo | ||||||
| voz ativa | sing. | plur. | voz pass. | sing. | plur. | |
| I. | secundārem | secundārēmus | I. | secundārer | secundārēmur | |
| II. | secundārēs | secundārētis | II. | secundārēris | secundārēminī | |
| III. | secundāret | secundārent | III. | secundārētur | secundārentur | |
| Futuro do indicativo | ||||||
| act. | sing. | plur. | pass. | sing. | plur. | |
| I. | secundābō | secundābimus | I. | secundābor | secundābimur | |
| II. | secundābis | secundābitis | II. | secundāberis | secundābiminī | |
| III. | secundābit | secundābunt | III. | secundābitur | secundābuntur | |
| Radical do perfeito secundāv- | ||
|---|---|---|
| Perfeito indicativo | ||
| voz ativa | sing. | plur. |
| I. | secundāvī | secundāvimus |
| II. | secundāvistī | secundāvistis |
| III. | secundāvit | secundāvērunt |
| Perfeito do subjuntivo | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | secundāverim | secundāverīmus |
| II. | secundāverīs | secundāverītis |
| III. | secundāverit | secundāverint |
| Mais-queperfeito do indicativo | ||
| voz ativa | sing. | plur. |
| I. | secundāveram | secundāverāmus |
| II. | secundāverās | secundāverātis |
| III. | secundāverāt | secundāverant |
| Mais-que-perfeito do subjuntivo | ||
| voz ativa | sing | plur. |
| I. | secundāvissem | secundāvissēmus |
| II. | secundāvissēs | secundāvissētis |
| III. | secundāvisset | secundāvissent |
| Futuro perfeito | ||
| voz ativa | sing. | plur. |
| I. | secundāverō | secundāverimus |
| II. | secundāveris | secundāveritis |
| III. | secundāverit | secundāverint |
|
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||
Particípio Presente
Declinação do Particípio Presente
| singular | plural | |||||
| M e F | N | M e F | N | |||
| Casos | Nominativo | secundans | secundans | secundantes | secundantia | |
| Genitivo | secundantis | secundantis | secundantium | secundantium | ||
| Dativo | secundanti | secundanti | secundantibus | secundantibus | ||
| Ablativo | secundante | secundante | secundantibus | secundantibus | ||
| Acusativo | secundantem | secundans | secundantis | secundantia | ||
Ver também
No Wikcionário
|
|
|