malen
Verbo
ma.len, transitivo
Conjugação
Conjugação regular (malen - malte - gemalt) (formas básicas)
| Particípio I (presente) | malend | Infinitivo | malen |
|---|---|---|---|
| Particípio II (perfeito) | gemalt | Auxiliar | haben |
| Pessoa | Presente | Imperfeito | Conjuntivo I | Conjuntivo II | Imperativo |
|---|---|---|---|---|---|
| ich | male | malte | male | malte | – |
| du | malst | maltest | malest | maltest | male |
| er, sie, es | malt | malte | male | malte | – |
| wir | malen | malten | malen | malten | – |
| ihr | malt | maltet | malet | maltet | malt |
| sie, Sie | malen | malten | malen | malten | – |
Conjugação completa
|
Verbetes derivados
Etimologia
- Do alto alemão antigo mālōn, malēn.
Pronúncia
- AFI: /ˈmaːlən/
- ouvir fonte ?
- ouvir fonte ?