chicha
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | chicha | chichas |
chi.cha, feminino
- carne; comida; gulodice;
- tradução interlinear; apontamento; sebenta.
Etimologia
Pronúncia
Portugal
- AFI: /ˈʃi.ʃɐ/
Interjeição
chi.cha
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | chicha | chiches |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chi.cha, feminino
- carne
- carne tenra das crianças
- potagem, (é palavra infantil)
Variantes
Expressões
- em chiches, nua, nu
- nun tener chicha pa na, não valer para nada, não ter disposição
- tener pocas chichas, estar fraca ou fraco
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | chicha | – |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chi.cha
- mar calma, mar sem vento
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | chicha | chichas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chi.cha, feminino
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | chicha | chichas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chi.cha, feminino
- carne, (por vezes palavra de uso infantil)
Variantes
|
Etimologia
- Talvez do proto-céltico *kikos, no gaélico antigo coícce, galês cig. Confronte-se com o italiano ciccia e com o grego antigo κῖκυς.
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | chicha | chichas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chi.cha, feminino
Sinónimos
- De 1 (fita do cabelo):
Etimologia
- Confronte-se com cincha.
Pronúncia
- AFI: /'t͡ʃi.t͡ʃɐ/
Ligação externa
- (em galego) “chicha", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | chicha | chichas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chi.cha, feminino