ἄνεμος
Substantivo
ἄνεμος (ánemos) - masculino
Segunda Declinação - Substantivos - Tema em ο
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nom. | ἄνεμος | ἀνέμω | ἄνεμοι |
| Gen. | ἀνέμου | ἀνέμοιν | ἀνέμων |
| Dat. | ἀνέμῳ | ἀνέμοιν | ἀνέμοις |
| Acus. | ἄνεμον | ἀνέμω | ἀνέμους |
| Voc. | ἄνεμε | ἀνέμω | ἄνεμοι |
| Loc. | ἀνέμῳ | ἀνέμοιν | ἀνέμοις |
| Instr. | ἀνέμῳ | ἀνέμοιν | ἀνέμοις |