Coprugorene (Iussufeli)
Coprugorene
Köprügören | |
|---|---|
| Localidade | |
| Localização | |
![]() Coprugorene |
|
| Coordenadas | 🌍 |
| País | Turquia |
| Região | Mar Negro |
| Província | Artvim |
| Distrito | Iussufeli |
| Características geográficas | |
| População total (2021) [1] | 238 hab. |
Coprugorene (em turco: Köprügören) ou Osnal (em armênio: Օշնաղի; romaniz.: Ošnał) é uma vila (köy) do distrito de Iussufeli, na província de Artvim, na Turquia. Está situada em um vale fértil coberto de pomares. Já pertenceu ao Reino da Armênia e teve seu papel durante as revoltas armênias contra o Império Sassânida no século V. Foi conquistada no século XVI pelo Império Otomano, onde integrou o eialete de Chelder por séculos. Seu nome original foi preservado até meados do século XX, quando foi alterado oficialmente pelas autoridades turcas em decorrência de sua origem estrangeira.
Nome
Coprugorene originalmente chamava-se Osnal (Օշնաղի, Ošnał), Vorjenal (Որջնաղ, Vorjnał) ou Vorjencal (Որջնխ/հաղ, Vorjnχ/hał).[2] Sob influência do georgiano, chamar-se-ia Osqui (ოშკი, Oški), Osnaque (ოშნაქი, Ošnak) ou Osnagui (ოშნაგი, Ošnagi). Depois disso, seu nome chegou ao turco como Osnaque (اوشناق, Oşnak).[3]
Geografia
Coprugorene faz parte do distrito de Iussufeli, na província de Artvim, na Turquia. Está situada em um vale fértil coberto de pomares, à margem do rio homônimo, a cerca de cinco quilômetros a sudoeste da vila de Alambaxe.[2] Na vila há ruínas de uma igreja e um cemitério, e, ao norte, nas margens inacessíveis do rio Choruque, localizavam-se as ruínas de uma antiga fortaleza.[2]
História
Na Antiguidade, Osnal pertencia à província de Taique, do Reino da Armênia. No século V, Maictes Mamicônio, irmão de Vardanes II, refugiou-se ali após a derrota da revolta de seu irmão contra o Império Sassânida em 451. Sobre seu túmulo, foi construída uma capela, que se tornou local de peregrinação dos habitantes do vale do rio Carmirque. Segundo Lázaro de Farpe (século V), o asparapetes Vaanes I (480–484), durante suas lutas contra os sassânidas, frequentemente se retirava para esses locais inacessíveis de Taique, especialmente para a aldeia de Osnal.[2] Após a conquista da região pelo Império Otomano, tornar-se-ia parte do caza de Quisquim, do sanjaco de Quisquim, do eialete de Chelder. No censo otomano de 1835, 85 homens foram registrados em 34 famílias. Quando o número de mulheres é adicionado à população masculina, a população total da aldeia é de aproximadamente 170.[4]
No final do século XIX, seus habitantes eram turcos e lazes.[2] Segundo o censo de 1940, pertencia ao subdistrito central do distrito de Iussufeli, no vilaiete de Choruque, e contava com 325 habitantes (158 homens e 167 mulheres).[5] De acordo com o censo de 1945, tinha 325 residentes (158 homens e 167 mulheres).[6] Segundo censo de 1950, fez parte do subdistrito de Ersis do mesmo distrito e vilaiete e contava com 364 habitantes.[7] Como o nome Osnal era de origem não turca, ele foi alterado para Coprugorene em 1959 pela lei n.º 7267.[8] Segundo o censo de 1960, o distrito de Iussufeli foi transferido à província de Artvim. Coprugorene continuou a fazer parte do subdistrito de Ersis (agora chamado Quelechecaia) e registraram-se 408 residentes (189 homens e 219 mulheres).[9] De acordo com o censo de 1965, havia 464 habitantes (237 homens e 227 mulheres), dos quais 185 eram alfabetizados.[10] Segundo os censos de 1980 e 1990, respectivamente, a vila tinha 502 e 422 habitantes.[11][12]
Referências
- ↑ «Population Of Municipalities, Villages And Quarters». TÜIK. Consultado em 2 de agosto de 2023
- ↑ a b c d e Hakobyan, Melik-Baxšyan & Barsełyan 1988–2001, p. 484.
- ↑ Pagava et al. 2020, p. 101, 818.
- ↑ Pagava et al. 2020, p. 101.
- ↑ Governo da Turquia 1946, p. 170.
- ↑ Governo da Turquia 1950, p. 170.
- ↑ Governo da Turquia 1951, p. 138.
- ↑ Governo da Turquia 1968, p. 736.
- ↑ Governo da Turquia 1963, p. 76.
- ↑ Governo da Turquia 1965, p. 90.
- ↑ Governo da Turquia 1981, p. 6.
- ↑ Governo da Turquia 1991, p. 7.
Bibliografia
- 22 Ekim 1950 Umumi Nüfus Sayımı: Vilâyetler, kazalar, nahiyeler ve köyler İtibarile nüfus ve yüzey ölçü [Recensement Général de la Population au 22 Octobre 1950: Population par provinces, districts, communes et villages] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 30 de março de 1951
- 20 İlkteşrin 1940 Genel Nüfus Sayımı: Vilâyetler, kazalar, nahiyeler ve köyler İtibarile nüfus ve yüzey ölçü [Recensement Général de la Population au 20 Octobre 1940: Population et superficie pat provinces, districts, communes et villages] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 1946
- 21 Ekim 1945 Genel Nüfus Sayımı [Recensement Général de la Population du 21 Octobre 1945] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 1950
- Köylerimiz 1 Mart 1968 gününe kadar (PDF). Ancara: Başbakanlık Basımevi D. S. 1. 1968
- 23 Ekim 1960 Genel Nüfus Sayımı: İl, İlçe, Bucak ve Köyler itibariyle nüfus [Census of Population 23 October 1960: Population by Provinces, Districts, Sub. Districts and Villages] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 1963
- Genel Nüfus Sayımı: İDARİ BÖLÜNÜŞ [İl, İlce, Bucak ve Köy (Muhtarlık) Nüfusları] [Census of Population by Administrative Division: [Province, District, Sub-district, and Village (Muhtarlık) Population]] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 24 de outubro de 1965
- Genel Nüfus Sayımı: İDARÎ BÖLÜNÜŞ 12.10.1980 [Census of Population by Administrative Division] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 1981
- Genel Nüfus Sayımı: İDARİ BÖLÜNÜŞ [Census of Population by Administrative Division] (PDF). Ancara: Instituto de Estatística da Turquia. 24 de abril de 1991
- Hakobyan, Tadevos X.; Melik-Baxšyan, Stepan T.; Barsełyan, Hovhannes X. (1988–2001). «Օշնաղի». Hayastani ev harakitsʻ šrjanneri tełanunneri baṛaran [Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան] [Dicionário de Toponímia da Armênia e Territórios Adjacentes]. 3. Erevã: Yerevan State University Publishing House
