Luísa Maria do Palatinado
| Luísa Maria do Palatinado | |
|---|---|
![]() | |
| Nascimento | 23 de julho de 1647 Paris |
| Morte | 11 de março de 1679 (31 anos) Aachen |
| Cidadania | Alemanha |
| Progenitores | |
| Cônjuge | Carlos Teodoro Oto, Príncipe de Salm |
| Filho(a)(s) | Louis Otto, Prince of Salm, Princess Eleonore of Salm |
| Irmão(ã)(s) | Benedita Henriqueta do Palatinado, Ana Henriqueta da Baviera |
| Ocupação | aristocrata |
| Título | princesa |
Luísa Maria do Palatinado (em alemão: Luise Marie von der Plafz; Paris, 23 de julho de 1647 – Aachen, 11 de março de 1679) foi uma princesa palatina pelo nascimento e condessa e princesa de Salm pelo casamento com Carlos Teodoro Oto, Príncipe de Salm. Bisneta de Jaime I de Inglaterra e sobrinha de Sofia de Hanôver, ela e sua família, como católicos, foram excluídos da linha de sucessão ao trono britânico.
Biografia
Nascimento
Luísa Maria nasceu em 23 de julho de 1647, em Paris, filha mais velha de Eduardo, Conde Palatino de Simmern de Ana Gonzaga, filha do Duque de Mântua. Seu pai pertencia à linhagem de Palatinado‑Simmern, da casa dos Wittelsbach, sendo neto de Frederico V, o "Rei de Inverno", e de Isabel de Inglaterra, filha do rei Jaime I de Inglaterra.[1]
Devido à conversão de seu pai ao catolicismo, condição imposta para a realização do seu casamento com Ana Gonzaga, Luísa Maria foi criada na fé católica.[2] [3] Ela foi educada na corte francesa, onde os seus pais estabeleceram residência.[4]
Casamento
Em 20 de março de 1671, Luísa Maria casou-se com Carlos Teodoro Oto, Príncipe de Salm. Ela trouxe para o marido um dote expressivo, com ricas propriedades em Champagne.[5] O casal teve quatro filhos:
- Luísa Apolônia (1672-1678) morreu na infância;
- Luís Oto (1674–1738), príncipe de Salm, casou-se com a princesa Albertina Joaneta de Nassau-Hadamar, com descendência;
- Luísa Apolônia (1677-1678) morreu na infância;
- Leonor Cristina (1678–1737), casou-se com Conrado Alberto, Duque de Ursel, com descendência.
Morte
Luísa Maria faleceu em 11 de março de 1679, em Aachen. Em 1701, os seus descendentes, por serem católicos, foram excluídos da linha de sucessão ao trono britânico, por meio do Decreto de Estabelecimento de 1701.[6]
Referências
- ↑ Darryl Roger Lundy: The Peerage.
- ↑ Dominik Petko: Das Phänomen der Fürstenkonversionen – Auswirkungen, Hintergründe, Betroffene. GRIN Verlag, München 2007, ISBN 978-3-638-83924-2, S. 10.
- ↑ Kuno Fischer: Geschichte der neuern Philosophie. Band 2: Leibniz und seine Schule. 2. völlig umgearbeitete Auflage. Fr. Bassermann, Heidelberg 1867, S. 234.
- ↑ Spanheim, Ézéchiel (1973). Emile Bourgeois, ed. Relation de la Cour de France. Col: le Temps retrouvé (em francês). Paris: Mercure de France. p. 113–114
- ↑ Salm 4, genealogy.euweb.cz
- ↑ Linda Maria Koldau: Frauen – Musik – Kultur. Ein Handbuch zum deutschen Sprachgebiet der Frühen Neuzeit. Böhlau Verlag, Köln u. a. 2005, ISBN 3-412-24505-4, S. 102 (Zugleich: Frankfurt/Main, Univ., Habil.-Schr., 2005).
Leitura adicional
- Felix Joseph Lipowsky: Karl Ludwig Churfürst von der Pfalz, Seidel, 1824, S. 11
- Constantin von Wurzbach: Salm, die Altgrafen und Fürsten, Genealogie. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. 28. Theil. Kaiserlich-königliche Hof-und Staatsdruckerei, Wien 1874, S. 126 – 128.
- Duco van Krugten: Salm. In: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 22, Duncker & Humblot, Berlin 2005, ISBN 3-428-11203-2, S. 381 – 383
- Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln, New Series, Vol. I/1, Tafel 95.
- Europaische Stammtafeln, by Wilhelm Karl, Prinz zu Isenburg, Vol. IV, Tafel 98.
- Leo van de Pas: Genealogics.org.
- ~The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C. page 7.
- ~L'Allemagne dynastique, Huberty, Giraud, Magdelaine. vol IV page 270.
