tronda
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | tronda | trondas |
tron.da, feminino
- (Minho) pau queimado que serve para acender o lume
Ligações externas
- “tronda”, in Aulete, Francisco Júlio de Caldas, iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “tronda”, in Dicionário Aberto
- “tronda” no Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | tronda | trondes |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
tron.da, feminino
- enchente, aumento violento do caudal de um rio
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | tronda | trondas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
tron.da, feminino
Forma(s) alternativa(s)
- De 1: trôndia
Verbetes derivados
Etimologia
Ligação externa
- (em galego) “tronda", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.