trinken

Verbo

trin.ken, irregular

  1. beber, tomar

Conjugação

Etimologia

Do alto alemão antigo trinkan.

Pronúncia

  • AFI: /ˈtrɪŋkn̩/, /ˈtʁɪŋkŋ̩/
  •  ouvir fonte ?
  •  ouvir fonte ?
  •  ouvir fonte ?