tino

Substantivo

  SingularPlural
Masculino tino tinos

ti.no, masculino

  1. juízo, siso, razão

Tradução

Pronúncia

Portugal

  • AFI: /ˈti.nu/

Ver também

No Wikcionário

Anagrama

  1. toni

Substantivo

tino

  1. tino


Substantivo1

  SingularPlural
Masculino tino tinos
Feminino
Comum aos dois
géneros/gêneros

ti.no, masculino

  1. tino, juízo, siso, razão
  2. cuidado, atenção; acerto, prudência

Substantivo2

  SingularPlural
Masculino tino tinos
Feminino
Comum aos dois
géneros/gêneros

ti.no, masculino

  1. espécie de tina


Substantivo

tino

  1. tonel


Substantivo

tino

  1. tonel


Substantivo

tino

  1. corpo