sonbahar

Substantivo

son.ba.har singular (plural: sonbaharlar)

  1. outono

Sinônimo


singular (tekil)plural (çoğul)
nom. (yalın) sonbahar sonbaharlar
gen. (tamlayan) sonbaharın sonbaharların
dat. (yönelme) sonbahara sonbaharlara
acus. (belirtme) sonbaharı sonbaharları
loc. (bulunma) sonbaharda sonbaharlarda
abl. (çıkma) sonbahardan sonbaharlardan

Estações do Ano (mevsimler)

ilkbahar | yaz | sonbahar, güz | kış