sen
Substantivo
sen, masculino
- sonho
- Hezké sny! (Sonhos bonitos!)
Declinação
Pronúncia
- AFI: /ˈsɛn/
Preposição
sen
Forma(s) alternativa(s)
- sẽ, sem
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | sen | sens |
| Feminino | – | – |
| – | – |
sen, masculino
- senso, juízo, razão
Variante ortográfica
Etimologia
- Do germânico sinn. Descendente o galego sem
Pronome
sen pessoal, caso reto, singular
Declinação
| singular (tekil) | plural (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | sen | siz |
| gen. (tamlayan) | senin | sizin |
| dat. (yönelme) | sana | size |
| acus. (belirtme) | seni | sizi |
| loc. (bulunma) | sende | sizde |
| abl. (çıkma) | senden | sizden |
Pronomes Pessoais
ben | sen | o | biz | siz | onlar
Pronome
sen, segunda pessoal do singular, caso reto
Ver também
No Wikcionário
Pronome
sen, segunda pessoal do singular, caso reto
Ver também
No Wikcionário
Os pronomes pessoais em uzbeque