ringle
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | ringle | ringles |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
rin.gle, masculino
- (Anatomia) rim
Forma(s) alternativa(s)
- Vide em ril
Etimologia
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | ringle | ringles |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
rin.gle, masculino
Sinónimo
Etimologia
- Da raiz do protogermánico *hringaz "círculo".