reinos

Forma de substantivo

  SingularPlural
Masculino reino
rei.no
reinos
rei.nos

rei.nos, masculino, plural

  1. forma plural de reino


"reinos" é uma forma flexionada de reino.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) reino + -s.

Pronúncia

Brasil

  • AFI: /ˈχej.nʊs/
  • AFI: /ˈɦej.nʊs/ Minas Gerais
  • X-SAMPA: /"Xej.nUs/

Anagramas

  1. orneis
  2. rênios
  3. resino
  4. rosnei
  5. sênior


Forma de substantivo

  SingularPlural
Masculino reino
rei.no
reinos
rei.nos
Feminino
Comum aos dois
géneros/gêneros

rei.nos, masculino, plural

  1. forma plural de reino:
    • O Reino de Nabarra ye un d'os reinos mediyebals que formaban parti de l'autual reino d'España. (O Reino de Navarra era um dos reinos medievais que fazem parte do atual Reino da Espanha.)


"reinos" é uma forma flexionada de reino.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) reino + -s.


Forma de substantivo

  SingularPlural
Masculino reinu
rei.nu
reinos
rei.nos
Feminino
Neutro
Comum aos dois
géneros/gêneros

rei.nos, masculino, plural

  1. forma plural de reinu:
    • Namái el tribunal de la Inquisición furrulaba como istitución ermuna en tolos reinos.


"reinos" é uma forma flexionada de reinu.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) reinu + -s.


Forma de substantivo

  SingularPlural
Masculino reino
rei.no
reinos
rei.nos
Feminino
Comum aos dois
géneros/gêneros

rei.nos, masculino, plural

  1. forma plural de reino


"reinos" é uma forma flexionada de reino.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) reino + -s.

Pronúncia

  • AFI: /ˈrej.nos/, /ˈrej.noh/
  • X-SAMPA: /"rej.nos/, /"rej.noh/


Forma de substantivo

  SingularPlural
Masculino reino
rei.no
reinos
rei.nos
Feminino
Comum aos dois
géneros/gêneros

rei.nos, masculino, plural

  1. forma plural de reino


"reinos" é uma forma flexionada de reino.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) reino + -s.


Forma de substantivo

  SingularPlural
Masculino reinu
rei.nu
reinos
rei.nos
Feminino
Comum aos dois
géneros/gêneros

rei.nos, masculino, plural

  1. forma plural de reinu:
    • En 1285 el rey Sanchu IV, fiyu d'Alfonsu, toma los reinos de Llión y Castiella. (Em 1285, o rei Sancho IV, filho de Afonso, toma os reinos de Leão e Castela.)


"reinos" é uma forma flexionada de reinu.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) reinu + -s.

Ver também

Referências


Forma de substantivo

rei.nos

  1. plural de reino


Forma verbal

re.i.nos

  1. forma presente do verbo reinön


"reinos" é uma forma flexionada de reinön.
As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada.

Etimologia

(Morfologia) radical rein + -os.

Pronúncia