rancor

Substantivo

  SingularPlural
Masculino rancor rancores

ran.cor

  1. ódio profundo e reservado
  2. ressentimento

Tradução

Etimologia

Do latim rancor, oris.

Pronúncia

Portugal

  • AFI: /Rɐ̃.ˈkoɾ/

Anagrama

  1. roncar


Substantivo

rancor

  1. rancor


Substantivo

rancor

  1. rancor