quiromante
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | quiromante | quiromantes |
| Feminino |
qui.ro.man.te, comum aos dois géneros
- praticante e/ou estudante da quiromancia
Etimologia
- (Morfologia) quiro- + -mante.
Pronúncia
Portugal
- AFI: /ki.ɾu.ˈmɐ̃.tɨ/
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | quiromante | quiromantes |
| Feminino |
qui.ro.man.te, comum aos dois géneros