punta
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | punta | puntes |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
pun.ta, feminino
Etimologia
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | punta | puntas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
pun.ta, feminino
- ponta, extremo
- bico, extremo aguçado
- pequena península
- (Astúrias e popular) pénis
- pequena quantidade
- ato de ficar parado o cão de caça, indicando uma presa
- sabor acre
- pequeno magote de animais que se separam do rebanho
- prego
Expressões
- punta de auga cheia: fase na que a maré chega ao seu máximo
Verbetes derivados
Etimologia
- Do latim puncta (la), ou variante de ponta, talvez por influência do espanhol punta, pois já no galego-português medieval era ponta.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | punta | puntas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
pun.ta, feminino