poio
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | poio | poios |
poi.o, masculino
- assento de pedra
- lugar específico para pousar nele algum objeto
- (Arquipélago da Madeira) socalco, a sua parte horizontal
- dejeção, excrementos
- montanha, proeminência do terreno
Sinónimo
- De 1 e 2: poial
Etimologia
- Do galego-português medieval poio, pelo latim podium.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | poio | poios |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
poi.o, masculino
- poio, assento
- (antigo) pedra elevada que permitia pôr o pé para melhor subir ao cavalo
- (antigo) pedra elevada em um caminho ou encruzilhada que servia para descansar sobre ela a carga
- (antigo) pedra saliente algo elevada na porta de moinho, ou em outras dependências para deixar sobre ela a carga
Etimologia
- Do galego-português medieval poio, pelo latim podium.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | poio | poios |
| Feminino | – | – |
| – | – |
poi.o, masculino