paramento
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | paramento | paramentos |
pa.ra.men.to, masculino
- veste litúrgica
- cada uma das superfícies de um elemento construtivo vertical, como paredes ou muros
Etimologia
Pronúncia
Portugal
- AFI: /pɐ.ɾɐ.ˈmẽ.tu/
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | paramento | paramentos |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
pa.ra.men.to, masculino
- parada, detenção, ato de parar ou parar-se; lugar de reunião
- compostura de roupa, atavio
- ornato, coisa que cobre algo
- paramento, cada uma das superfícies de um elemento construtivo vertical, como paredes ou muros
- parte frontal do lintel da porta
Etimologia
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | paramento | paramentos |
| Feminino | – | – |
| – | – |
pa.ra.men.to, masculino
- [reparação]], arranjo
- preparativo, ornato
- convênio, ajuste