paisano
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | paisano | paisanos |
| Feminino | paisana | paisanas |
pai.sa.no
- diz-se daquele que não é militar
Substantivo
pai.sa.no, masculino
- compatriota, patrício
- O doutor Florêncio era o único paisano da roda. (Em Triste Fim de Policarpo Quaresma (Primeira Parte, Capítulo III: A notícia do Genelício) de Lima Barreto)
Etimologia
Ligações externas
- “paisano”, in Aulete, Francisco Júlio de Caldas, iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “paisano”, in Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “paisano”, in Dicionário Aberto
- ”paisano”, in Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha], 2010
- ”paisano”, na Infopédia [em linha]
- “paisano” no Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Anagramas
- aponias
- anopsia
- poianas
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | paisano | paisanos |
| Feminino | paisana | paisanas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
pai.sa.no
Etimologia
Pronúncia
- AFI: /pɐi.'sa.nʊ/, /pɛi.'sa.nʊ/
Ligação externa
- (em galego) “paisano", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.
- (em galego) “paisano” no Dicionario da Real Academia Galega [em linha] (Real Academia Galega)