otec
Substantivo
otec, masculino (feminino: matka)
Declinação
| Caso | singular | plural |
|---|---|---|
| nominativo | otec | otci |
| genitivo | otce | otců |
| dativo | otci | otcům |
| acusativo | otce | otce |
| vocativo | otče | otci |
| locativo | otci | otcích |
| instrumental | otcem | otci |
Pronúncia
- ouvir fonte ? ˈɔtɛt͡s
Ver também
No Wikcionário
Substantivo
otec, masculino, animado (feminino: matka)
- (homem que tem filhos) pai
Declinação
Pronúncia
- AFI /ˈɔcet͡s/ ouvir fonte ?