Asturiano

Verbo

o.ri.xi.nar, transitivo

originar, dar origem a:
- Son quien a orixinar una nueva xeneración al añu, cada dos años o dos al añu.

Verbo regular da 1ª conjugação (–ar) (formas básicas)

Formas pessoais
Modo	Tempo	Singular			Plural
Modo	Tempo	1ª	2ª	3ª	1ª	2ª	3ª
Indicativo	Presente	orixino	orixines orixinas	orixina	orixinamos	orixináis	orixinen orixinan
	Pretérito imperfeito	orixinaba	orixinabes	orixinaba	orixinábamos orixinábemos	orixinabais orixinabeis	orixinaben
	Pretérito indefinido	orixiné	orixinasti orixinesti	orixinó	orixinemos	orixinastis orixinestis	orixinaron
	Pretérito mais-que-perfeito	orixinara orixinare	orixinaras orixinares	orixinara orixinare	orixináramos orixináremos	orixinarais orixinareis	orixinaran orixinaren
Potencial	Futuro	orixinaré	orixinarás	orixinará	orixinaremos	orixinaréis	orixinarán
Potencial	Condicional	orixinaría	orixinaríes	orixinaría	orixinaríamos orixinaríemos	orixinaríais orixinaríeis	orixinaríen
Conjuntivo/ subjuntivo	Presente	orixine	orixines orixinas	orixine	orixinemos	orixinéis	orixinen orixinan
Conjuntivo/ subjuntivo	Pretérito imperfeito	orixinara orixinare	orixinaras orixinares	orixinara orixinare	orixináramos orixináremos	orixinarais orixinareis	orixinaran orixinaren
Imperativo	–	–	orixina	–	–	orixinái	–

(Morfologia) orixe ("origem") + -ar.

o.ri.xi.nar, transitivo

originar, dar origem a:
- Hai varios tipos de movementos entre placas que poden orixinar terremotos. (Existem vários tipos de movimentos entre placas que podem causar terremotos.)

Verbo regular da 1ª conjugação (–ar) (formas básicas)

(Morfologia) orixe ("origem") + -ar.