🔍
🏠
Wikcionário
🎲
oboé
Português
Substantivo
Singular
Plural
Masculino
oboé
oboés
o.bo.
é
,
masculino
instrumento
musical
de
sopro
de
palheta
dupla
da
família
das
madeiras
Tradução
Traduções
Africâner
:
hobo
Alemão
:
Oboe
Basco
:
oboe
Bósnio
:
oboa
Bretão
:
oboell
Búlgaro
:
обой
Catalão
:
oboè
Checo
:
hoboj
Chinês
:
雙簧管
Coreano
:
오보에
Croata
:
oboa
Dinamarquês
:
obo
Eslovaco
:
hoboj
Esloveno
:
oboa
Espanhol
:
oboe
Esperanto
:
hobojo
Estoniano
:
oboe
Finlandês
:
oboe
Francês
:
hautbois
Frísio
:
hobo
Galego
:
óboe
Grego
:
όμποε
Havaiano
:
oboe
Hebraico
:
אבוב
Holandês
:
hobo
Húngaro
:
oboa
Ido
:
hoboyo
Indonésio
:
obo
Inglês
:
oboe
Interlíngua
:
oboe
Islandês
:
óbó
Italiano
:
oboe
Japonês
:
オーボエ
Letão
:
oboja
Liguriano
:
obòe
Lituano
:
obojus
Luxemburguês
:
Hautbois
Macedônio
:
обоа
Norueguês Bokmål
:
obo
Norueguês Nynorsk
:
obo
Occitano
:
clarin
Persa
:
ابوا
Polonês
:
obój
Quéchua
:
uwuy pinkuyllu
Romeno
:
oboi
Russo
:
гобой
Sérvio
:
обоа
Servocroata
:
oboa
Sueco
:
oboe
Tailandês
:
โอโบ
Tâmil
:
ஓபோ
Turco
:
obua
Ucraniano
:
гобой
Vietnamita
:
ô-boa
Verbetes derivados
oboísta
Etimologia
Do
italiano
oboe
.
Pronúncia
Portugal
AFI:
/ɔ.ˈbwɛ/