neighbour

Substantivo

  SingularPlural
Masculino
Feminino
neighbour neighbours

neighbour, contável

  1. vizinho

Verbo

neighbour

  1. ficar fisicamente ao lado de algo ou alguém

Conjugação

Infinitivo:
to neighbour
Terceira pessoa do singular:
neighbours
Passado simples:
neighboured
Particípio:
neighboured
Gerúndio:
neighbouring

Forma(s) alternativa(s)

  • neighbor

Etimologia

Do inglês antigo nēahgebūr (ang).