morea
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | morea | moreas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.re.a, feminino
- (ictiologia) moreia (Muraena helena)
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | morea | moreas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.re.a, feminino
- moreia, montão, grupo
- moreia de cereais ceifados, de erva
- no carro de vacas, rebaixe no eixo onde é produzida a fricção, o roçamento, com as treitouras
- no reparto por sortes das embelgas das searas, aquela parte que era acrescentada para quem recebia a terra de pior qualidade
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
- Do galego-português medieval morea.. Confronte-se com o cognato asturiano morena.
Substantivo3
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | morea | moreas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.re.a, feminino
Etimologia
- Aparentada com o francês moraine.
Pronúncia
- AFI: /mo.ˈɾe.ɐ/
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | morea | moreas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.re.a, feminino
- moreia montão, grupo