mogote
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | mogote | mogotes |
| Feminino | – | – |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.go.te, masculino
- elevação do terreno, montículo; penhasco
- montão de coisas
- nó, protuberância no tronco de uma árvore
- (Medicina e popular) inchaço; massa ou volume duro
- (veterinária) pescoço ou cachaço grosso de animal
- (Anatomia e popular) colo, pescoço de uma pessoa
- (alimentação) sande de grande tamanho
Etimologia
- Cognado do galego magote.
Forma(s) alternativa(s)
- De 1 e 2: mugote
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
mogote | mogotes |
mo.go.te, comum aos dois géneros
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | mogote | mogotes |
| Feminino | mogota | mogotas |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.go.te
- pré-púbere
Etimologia
- Variante de mozote, de mozu + -ote.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | mogote | mogotes |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
mo.go.te, masculino
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
- Variante de magote.
Pronúncia
- AFI: /mo.ˈɡɔ.tɪ/