moesteiro
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | moesteiro | moesteiros |
mo.es.tei.ro, masculino (Datação: 1214)
- (antigo) mesmo que mosteiro
Etimologia
Ligações externas
- “moesteiro”, in Aulete, Francisco Júlio de Caldas, iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “moesteiro”, in Dicionário Aberto
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | moesteiro | moesteiros |
| Feminino | – | – |
| – | – |
moesteiro, masculino (Datação: 1214)
- mosteiro
- 1214, Testamento[1]:
- (...) ao cabidoo da Séé da Idania mille morauidiis por meu añiuersario, ao moesteiro de San Gurge (...)
- 1214, Testamento[1]:
Forma(s) alternativa(s)
|
|
Etimologia
- Do latim monasterium (la). A série das formas foi: *monisteriu > mõesteiro > moesteiro > mosteiro. A forma *monisteriu-, reclamada não só pelo português, mas por outras línguas românicas (francês moutier, provençal monestiers), provém de monasterium por analogia com baptisterium (e coemeterium, pop. cimiterium).[2]
Referências
- ↑ Afonso II de Portugal, Testamento: Torre do Tombo, Mitra Arquiepiscopal de Braga, mç. 1, n.º 48. 1214.
- ↑ Vasconcelos, José Leite de. Lições de philologia portuguesa: dadas na Biblioteca Nacional de Lisboa. Lisboa: Livraria Classica Editora, 1911. 520 p. p. 93.
Ligações externas
- “moesteiro”, in Glossário, Cantigas Medievais Galego-Portuguesas. Universidade Nova de Lisboa.
- (em galego) “moesteiro”, in Dicionario de dicionarios do galego medieval. Instituto da Lingua Galega.
- (em galego) “moesteiro”, in UC/Glosario. Ferreiro, Manuel (dir.) (2014-): Universo Cantigas. Edición crítica da poesía medieval galego-portuguesa. Universidade da Coruña <universocantigas.gal>.
- “moesteiro”, in Cunha, Antônio Geraldo da, Vocabulário histórico-cronológico do Português Medieval. Fundação Casa de Rui Barbosa.