intriga

Substantivo

  SingularPlural
Femininointriga
in.tri.ga
intrigas
in.tri.gas

in.tri.ga feminino

  1. enredo secreto
  2. traição
  3. mexerico

Tradução

Etimologia

Do francês intrigue e este do italiano intriga.

Pronúncia

Portugal

  • AFI: /ĩ.ˈtɾi.ɡɐ/

Anagrama

  1. atingir

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga

Substantivo

intriga

  1. intriga