grandueiro
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | grandueiro | grandueiros |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
gran.du.ei.ro, masculino
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
- Da mesma base que o galego-português medieval grando. Ou da variação de brandueiro. Confronte-se com grandeira, grandeiro.
Pronúncia
- AFI: /gɾɐŋ.du.ei.ɾʊ/
Ligações externas
- (em galego) “grandueiro", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.