gramatiko

Forma de substantivo

gra.ma.ti.ko, feminino

  1. vocativo singular de gramatika.

Substantivo

gra.ma.ti.ko

  1. (linguística) gramática:
    Panini estas konata pro lia gramatiko de Sanskrito, en kiu li formuligis la 3,959 regulojn de Sanskrito. (Panini é conhecido por sua gramática de sânscrito, onde formulou as 3.959 regras do sânscrito.)

Declinação

Locuções e expressões

  • ĝenerala gramatiko: gramática geral
  • historia gramatiko: gramática histórica
  • kompara gramatiko: gramática comparada
  • priskriba gramatiko: gramática descritiva
  • universala gramatiko: gramática universal

Etimologia

De gramatik + -o.

Pronúncia

  • AFI: /gɾa.maˈti.ko/, /grɑ.mɑˈti.kɔ/
  • X-SAMPA: /g4a.ma"ti.ko/, /g4A.mA"ti.kO/

Ver também

No Wikcionário

  • gramatikisto
  • kontraŭgramatika
  • laŭgramatika

Referências

Substantivo

gra.ma.ti.ko

  1. (linguística) gramática:
    La gramatiko di Lingua Franca Nova esas tre reducita e tala la romana kreoli. (A gramática de língua franca nova é bem reduzida e semelhante a de línguas crioulas românicas.)

Declinação

Etimologia

De gramatik + -o.

Pronúncia

  • AFI: /gɾa.maˈti.ko/, /grɑ.mɑˈti.kɔ/
  • X-SAMPA: /g4a.ma"ti.ko/, /g4A.mA"ti.kO/

Ver também

No Wikcionário

Na Wikipédia