fiancé
Forma verbal
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | fiancé fian.cé |
fiancés fian.cés |
| Feminino | fiancée fian.cée |
fiancées fian.cées |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
fi.an.cé masculino
| "fiancé" é uma forma flexionada de fiancer. As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada. |
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | fiancé fian.cé |
fiancés fian.cés |
| Feminino | fiancée fian.cée |
fiancées fian.cées |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
fi.an.cé masculino
Etimologia
- Particípio passado do verbo fiancer, "noivar".
Descendentes
Pronúncia
- "un fiancé" fonte ?
Ligações externas
Referências
|
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| fiancé fi.an.cé / fi.an.cé |
fiancés fi.an.cés / fi.an.cés |
fi.an.cé / fi.an.cé
Termos derivados
|
Etimologia
Pronúncia
Inglês americano
Inglês britânico
- "fiancé" (Reino Unido) fonte ?
Ver também
No Wikcionário
|
Ligações externas
Referências
|