estrabo
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | estrabo | estrabos |
es.tra.bo, masculino
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | estrabo | estrabos |
| Feminino | estraba | estrabas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
es.tra.bo
- que tem estrabismo, estrábico
Etimologia
- Do grego antigo στραβός (strabos) “oblíquo, vesgo”.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | estrabo | estrabos |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
es.tra.bo, masculino
- estrabo, excremento animal
- cama de tojo para o gado, que serve para estercar
- estábulo
- nas casas antigas de lavrança com corte interior, corredor entre a cozinha e o estábulo; pátio; entrada à corte
Sinónimos
Etimologia
- Do latim stabulum (la). Confronte-se com o galego estro e com o galego-português medieval estrabaria.