escarpa
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | escarpa es.car.pa | escarpas es.car.pas |
es.car.pa, feminino
Forma verbal
es.car.pa
- terceira pessoa do singular do presente do indicativo do verbo escarpar
| "escarpa" é uma forma flexionada de escarpar. As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada. |
Etimologia
Pronúncia
Portugal
- AFI: /iʃ.ˈkaɾ.pɐ/
Anagramas
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | escarpa | escarpas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
es.car.pa, feminino
Etimologia
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | escarpa | escarpas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
es.car.pa, feminino
- estilha, objeto aguçado e pequeno que pode cravar a carne
- (artrópodes) o conjunto de bolotas-do-mar que cobrem uma superfície (de rocha ou uma concha de molusco)
Sinónimos
- De 2: arna
Etimologia
- Aparentado com o gótico skarpo.