diş

Turco

Substantivo

diş

  1. (Anatomia) dente

Declinação

singular (tekil)plural ) (çoğul)
nom. (yalın) diş dişler
gen. (tamlayan) dişın dişlerın
dat. (yönelme) dişe dişlere
acus. (belirtme) dişı dişlerı
loc. (bulunma) dişde dişlerde
abl. (çıkma) dişden dişlerden
Este artigo é emitido por Wikcionário. O texto é licenciado sob Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Termos adicionais podem ser aplicados aos arquivos de mídia.