deve
Substantivo
de.ve
Forma Verbal
de.ve
Etimologia
- Do verbo dever.
Substantivo
de.ve, feminino
Substantivo
de.ve
Forma Verbal
deve
- terceira pessoa do singular do presente do indicativo do verbo dovere
Substantivo
deve
Declinação
| singular (tekil) | plural (çoğul) | |
|---|---|---|
| nom. (yalın) | deve | develer |
| gen. (tamlayan) | devenin | develerin |
| dat. (yönelme) | deveye | develere |
| acus. (belirtme) | deveyi | develeri |
| loc. (bulunma) | devede | develerde |
| abl. (çıkma) | deveden | develerden |