creditus
Substantivo
cre.dĭ.tus
2ª declinação - nominativo em us
| singular | plural | ||
| Casos | Nominativo | creditus | creditī |
| Vocativo | credite | creditī | |
| Genitivo | creditī | creditōrum | |
| Dativo | creditō | creditīs | |
| Ablativo | creditō | creditīs | |
| Acusativo | creditum | creditōs | |
Verbo
cre.dĭ.tus
- particípio passado do verbo credo, -es, credidi, creditum, credere
- acreditado