conor

Verbo

co.nor, -aris, -ari, conatus sum, depoente transitivo

  1. eu tento
  2. eu procuro

Sinónimos

  • temptō

Conjugação

Pronúncia

  • AFI: /ˈkoː.nor/

Verbetes derivados

  • cōnābilis
  • cōnāmen
  • cōnātiō
  • cōnātum
  • cōnātus