companha
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | companha | companhas |
com.pa.nha, feminino
- tripulação de barco
- agremiação de pescadores
- (arcaísmo e Galiza) o mesmo que companhia
- (Mitologia e Galiza) procissão noturna de almas ou espetros
Etimologia
- Do latim vulgar *compania "com pão".
Pronúncia
Portugal
- AFI: /kõ.ˈpɐ.ɲɐ/
Galiza
- AFI: /koŋ.ˈpa.ɲɐ/
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | companha | companhas |
| – | – |
com.pa.nha, feminino
- (Militar) companhia, fração militar; conjunto de cavaleiros a serviço de um senhor
- grupo de pessoas unidas para um fim
- séquito
- multidão
- companhia, acompanhamento
Forma(s) alternativa(s)
- companna, cõpanha
Etimologia
- Do latim vulgar *compania.
Ligações externas
- (em galego) “companha”, in Dicionario de dicionarios do galego medieval. Instituto da Lingua Galega.
- “companha”, in Glossário, Cantigas Medievais Galego-Portuguesas. Universidade Nova de Lisboa.