colluga
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | colluga | collugues |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
co.llu.ga, comum aos dois géneros
- acaparador, aquela pessoa que quer tudo para si
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | colluga | colugues |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
co.llu.ga, feminino
- nos odres, a parte que corresponde com o pescoço; boca do odre
- (Anatomia) corcunda
- cosido ou cosedura mal feitos; rugosidade
Etimologia
- Com base em cuellu. Confronte-se com o galego coluga.
Ligação externa
- (em asturiano) “colluga” no Diccionariu de la Llingua Asturiana (Academia de la Llingua Asturiana)