chouço
Substantivo1
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | chouço | chouços |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chou.ço, masculino
- choça, casa pequena
Etimologia
- Do galego-português medieval chouça. Confronte-se com choço.
Substantivo2
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | chouço | chouços |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
chou.ço, masculino
- porção de terreno de lavoura separada por um acidente geográfico que não permite ser lavrada com o arado
- prédio no que medra tojo e pinheiro
Etimologia
Homófono
Ligação externa
- (em galego) “chouço", in Dicionário Electrónico Estraviz [em linha], Estraviz, Isaac Alonso.