cavo
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | cavo | cavos |
| Feminino | cava | cavas |
ca.vo
Etimologia
Forma verbal
cavo
Pronúncia
Portugal
- AFI: /ˈka.vu/
Verbo
presente ativo cavo, infinitivo presente cavare, pretérito perfeito ativo cavavi, supino cavatum.
Conjugação
Conjugação de cavō, primeira conjugação
| Formas ativas | |||||||
| Modo verbal\número e pessoa | Singular | Plural | |||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Indicativo | Presente | cavō | cavās | cavat | cavāmus | cavātis | cavant |
| Pretérito imperfeito | cavābam | cavābās | cavābat | cavābāmus | cavābātis | cavābant | |
| Futuro | cavābō | cavābis | cavābit | cavābĭmus | cavābĭtis | cavābunt | |
| Pretérito perfeito | cavī | cavīstī | cavit | cavĭmus | cavīstis | cavĕrunt, cavēre | |
| Pretérito mais-que-perfeito | cavĕram | cavĕrās | cavĕrat | caverāmus | caverātis | cavĕrant | |
| Futuro do pretérito | cavĕrō | cavĕris | cavĕrit | caverĭmus | caverĭtis | cavĕrint | |
| Subjuntivo | presente | cavem | cavēs | cavet | cavēmus | cavētis | cavent |
| Pretérito imperfeito | cavērem | cavārēs | cavāret | cavārēmus | cavārētis | cavārent | |
| Pretérito perfeito | cavĕrim | cavĕrīs | cavĕrit | caverĭmus | caverĭtis | cavĕrint | |
| Pretérito mais-que-perfeito | cavīssem | cavīssēs | cavīsset | cavissēmus | cavissētis | cavīssent | |
| Imperativo | Presente | cavā | cavāte | ||||
| Futuro | cavātō | cavātō | cavātōte | cavāntō | |||
| Formas passivas | |||||||
| Modo verbal\número e pessoa | Singular | Plural | |||||
| primeira | segunda | terceira | primeira | segunda | terceira | ||
| Indicativo | Presente | cavor | cavāris, cavāre | cavātur | cavāmur | cavāmĭnī | cavāntur |
| Pretérito imperfeito | cavābar | cavābāris, cavābāre | cavābātur | cavābāmur | cavābamĭnī | cavābāntur | |
| Futuro | cavābor | cavābĕris, cavābĕre | cavābĭtur | cavābĭmur | cavābimĭnī | cavābuntur | |
| Pretérito perfeito | cavatus sum | cavatus es | cavatus est | cavatī sumus | cavatī estis | cavatī sunt | |
| Pretérito-mais-que-perfeito | cavatus eram | cavatus erās | cavatus erat | cavatī erāmus | cavatī erātis | cavatī erant | |
| Futuro do pretérito | cavatus erō | cavatus eris/ere | cavatus erit | cavatī erimus | cavatī eritis | cavatī erunt | |
| Subjuntivo | presente | caver | cavēris, cavēre | cavētur | cavēmur | cavemĭnī | cavēntur |
| Pretérito imperfeito | cavārer | cavārēris, cavārēre | cavārētur | cavārēmur | cavāremĭnī | cavārēntur | |
| Pretérito perfeito | cavatus sim | cavatus sīs | cavatus sit | cavatī sīmus | cavatī sītis | cavatī sint | |
| Pretérito mais-que-perfeito | cavatus essem/forem | cavatus essēs/forēs | cavatus esset/foret | cavatī essēmus/forēmus | cavatī essētis/forētis | cavatī essent/forent | |
| Imperativo | Presente | cavāre | cavāmĭnī | ||||
| Futuro | cavātor | cavātor | cavāntor | ||||
| Formas infinitivas | ||||||
| Vozes | Ativo | Passiva | ||||
| Modo verbal\tempo | Presente | Pretérito perfeito | Futuro | Presente | Pretérito perfeito | Futuro |
| Infinitivos | cavāre | cavisse | cavatūrus esse | cavārī | cavatus esse | cavatum īrī |
| Paricípios | cavāns | cavatūrus | cavatus | cavandus | ||
| Formas nominais | ||||||
| Modo verba/declinação | Gerúndio | Supino | ||||
| Nominativo | Genitivo | Dativo/ablativo | Acusativo | Acusativo | Ablativo | |
| Formas impessoais | cavāre | cavandī | cavandō | cavandum | cavatum | cavatū |
Pronúncia
- AFI: /ˈka.woː/
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | cavo | cavos |
| Feminino | cava | cavas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
ca.vo
Sinónimo
Etimologia
Forma verbal
ca.vo
- primeira pessoa do singular do presente de indicativo do verbo cavar