carcamal
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Neutro | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
carcamal | carcamales |
car.ca.mal, comum aos dois géneros
- pessoa velha, deteriorada fisicamente
- animal velho
- ancião que busca relacionamento com mulheres novas
Forma(s) alternativa(s)
- De 1 (pessoa velha): calcamar
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | carcamal | carcamales |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
car.ca.mal, masculino
- pessoa velha, deteriorada fisicamente
Etimologia
Ligação externa
- (em espanhol) “carcamal” in Diccionario de la Lengua Española, Vigésima segunda edición. Madrid: Real Academia Española, 2001.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
carcamal | carcamais |
car.ca.mal, comum aos dois géneros
- pessoa velha, deteriorada fisicamente
Sinónimos/Sinônimos
Etimologia
Pronúncia
- AFI: /kɐɾ.kɐ.'mal/