candieiro
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | candieiro | candieiros |
can.di.ei.ro, masculino, (Datação: 1364)
- ortografia antiga de candeeiro
Anagramas
- anciroide
- cinaroide
- cranioide
- diceriano
- direciona
- dirináceo
- edicionar
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | candieiro | candieiros |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
can.di.ei.ro, masculino
- candieiro, archote; vara de urze untada de sebo que incendiada, serve para alumiar
- candieiro, lâmpada para iluminar, que queima um líquido, óleo; candil
- cirial
- farol de iluminação pública
- utensílio de metal para sustentar as velas ou archotes
- (figurado) perna de pessoa, pata traseira de cavalgadura
- senceno, gelo pingente
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
- Derivada de candeia.