buntàta
Substantivo
buntàta, masculino (plural: buntàta, genitivo singular: buntàta )
- batata(s)
- Tha am buntàta bruich (A batata está cozida. / As batatas estão cozidas.)
Mutção
| Mutações de "buntàta" | |
|---|---|
| Radical | Lenição |
| buntàta | bhuntàta |
| Nota: Algumas formas podem ser hipotéticas. | |
Etimologia
Pronúncia
- AFI: /pən̪ˠˈt̪ʰaːht̪ə/