branda
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | branda | brandas |
bran.da, feminino
Forma de adjetivo
bran.da
- feminino de brando
Forma verbal
bran.da
- primeira pessoa do singular do presente do conjuntivo do verbo brandir
- terceira pessoa do singular do presente do conjuntivo do verbo brandir
- terceira pessoa do singular do imperativo do verbo brandir
Verbo
branda
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | branda | brandas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bran.da, feminino
- branda, pastagem de verão nas montanhas
- concavidade em uma superfíce lisa
Etimologia
- Confronte-se com branha.
Forma de adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | brando | brandos |
| Feminino | branda | brandas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bran.da, feminino
- vide em brando
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Feminino | branda | brandas |
bran.da, feminino