barroco
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | barroco | barrocos |
bar.ro.co, masculino
- pérola irregular
- pequena pedra irregular
- estilo na arquitetura, decoração, música e outras artes, que prevaleceu no século XVIII, sendo caracterizado pelo exagero dos adornos
- (Portugal e regionalismo) pequeno curso de água; ribeira, riacho, barroca
- (Trás-os-Montes) barulho
Verbetes derivados
Pronúncia
Portugal
- AFI: /bɐ.ˈRo.ku/
Adjetivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | barroco | barrocos |
| Feminino | barroca | barrocas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bar.ro.co, masculino
- que possui formas irregulares, com desigualdades
- que vai contra das normas
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | barroco | barrocos |
| Feminino | – | – |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
bar.ro.co, masculino