avoa
Substantivo
a.vo.a, feminino
Forma verbal
a.vo.a
- terceira pessoa do singular do presente do indicativo do verbo avoar
- segunda pessoa do singular do imperativo do verbo avoar
| "avoa" é uma forma flexionada de avoar. As alterações feitas aqui devem referir-se apenas à forma flexionada. |
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | avoa | avoas |
| Comum aos dois géneros/gêneros |
– | – |
a.vo.a, feminino
Forma(s) alternativa(s)
Etimologia
- Do latim medieval avola, por uma forma intermédia aviola, diminutivo de avia.
Substantivo
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | – | – |
| Feminino | avoa | avoas |
| – | – |
a.vo.a, feminino
Forma(s) alternativa(s)
- aboa, auoa, auola, auóó
Etimologia
- Do latim medieval avola, por uma forma intermédia aviola, diminutivo de avia.